Valla filmin afişini bile yapmışlar ama henüz fragmanı çekilmemiş. Dizinin kalitesine bakılırsa film de güzel olur diye tahmin ediyorum ben.

Emrah Serbes’in Son Hafriyat adlı eserinden esinlenerek doğan “Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm”ün yönetmenliğini Serdar Akar yapıyor. Afiş fotoğrafları Mehmet Turgut çekmiş, afişin tasarımını ise Arda Aktaş yapmış.

Çekimler 5 ay sürmüş.
Başroller: Erdal Beşikçioğlu, Fatih Artman, İnanç Konukçu, Berkan Şal, Canan Ergüder, Ege Aydan, Nejat İşler
Başrollerin yanında: Hazal Kaya, Ayda Aksel, Rıza Kocaoğlu, Tolga Tekin, Nihat İleri,Cansu Dere gibi oyuncularda rol alıyor.

Filmin web sayfası bile var: senikalbimegomdum.com

Afişi orjinal boyutunda görmek için üstüne tıklatınız:

Şüphesiz sevilen bir dizi Behzat Ç. Elimden geldiğince takip ediyorum ben de. Argolarla bir doğallık yakalanmış dizi de ki bu izletiyor bence. Dizinin beyazperdeye uyarlanmış hali var bi de: Behzat Ç. Son Hafriyat
Başrollerini Erdal Beşikçioğlu, Fatih Artman, İnanç Konukçu,Canan Ergüder, Ege Aydan gibi isimler paylaşıyor. Çekimler 9 Haziran tarihinde başlamıştı ve 8 gün içerisinde tamamlanacak. Ayrıca film 28 Ekim 2011 tarihinde vizyona girecek.

Berrin Ahmet ile ilgili kötü bir haber aldı. Berrin Ahmet’ten bu kötü haberi alınca Hakan’ın yanına gitti: “Evlenme teklifini kabul ediyorum.” dedi. Hakan da Ahmet’in hapisten çıkarılmasına aracı oldu. Ahmet yurt dışına gönderildi.

Mete hayatında hiç lunaparka gitmemiş İnci hocayı lunaparka götürdü. Mete, İnci hoca için ayıcık (cık?) kazandı. Mete bu bölümde konser verdi.

Mete’nin konserinden sonra İnci hoca hastalığından dolayı öldü.

Soner yurt dışına gitti. Ama Cemile’nin düğününde gizliden Aylin’i izledi.

Düğün sırasında düğünü basan Ali Kaptan ilk önce balıkçıyı öldürdü, ardından Cemile’ye dönüp “Sıra sende! Beni affet!” dedi. “Senin arkandan ben de kafama (hangi kafaya var mı ki sen de?) sıkıp ben de geleceğim!” dedi. Cemile gözlerini sım sıkı kapadı. Ardından bir silah sesi duyuldu fakat vurulan Cemil’e değil Ali Kaptan’dı ve Ali Kaptan’ı öldüren Ali Kaptan’ın annesiydi.

Osman: “Ben uykumun arasında üç kere tabanca sesi duydum. Anlatılan parçaları kafamda yavaş yavaş birleştirdim ve ortaya bu manzara çıktı. Her son yeni bir başlangıçtır çünkü en karanlık sonlar da bile hayatı devam ettirecek bir tohum vardır. O tohumun adı insandır.”